- Veç bie me sy i pangimë
- As i hurit, as i konopit, po i hajës
- Në arën pa lavartarë, gjarprijtë hazer
- Barkun e fortë se gjithkah kullot
- Më të përronjëve u bë vëlla.
- Sokak i pa shtruem, si dysheku i hedhun
- Kosa qe s’pret dorën, e vret
- Kallamoqi kosh e buçuku bosh
- Dhentë e dhitë përçiten me thi
- Versije verem i zi shtëpi
- Kukurijet e tepërta, janë si balta e vadave
- Mos u bë tarak në arën e huaj
- Dremitja e fuqia, janë shenjë pleqërisë
- Më biçikletë nuk hipet në plep
- Dregëza që s’përthahet, lëkura përçahet
- Ai që mbyll bibliotekë, vetja i ka vdekë
- Pas furtune shkundën kallëzit e grurit
- Çdo herë mos i thuaj vetit ham dreq
- Njeriu vejan murmuron si hajvan
- Sadaku i kresë është dija e dhanur
- Njëqind djaj s’mund te trembin, dy hamaj të çmendin
- Më krip mos e tepro, pa krip mos jeto
- Nëse shkallë, shkallë ke zbritur, nuri yt zdritë
- Dimri është xhehenem, pranvera xhenet jo i rrenë
- Mos ia fut vetit kavallin, kurrkush s’ta heq sikletin.
- Në pastë marr zjarr pushka, mos u sill tek krushka
- Secila pemë dhe secili vende, krenohet me te vetin send
- Fasule për darkë, bri e bark t’i hallakatë
- Nëse ujin e ke ndytë, t’i verbon sytë
- Mendjen ta fal zoti, heroizmin ta jep kombi
- Mos e ndreqesh boten, mos ia trash baltën rrotës
- Edhe mulliri ha bullgur, por barku si dhemb kurrë
- Më shumë sosë dashuria, se gaca e shpupluar ne dorë
- Mos ik si lepuri, pa i gjetur shteg vetës
- Më kosë kositen luadhet, me kmesë nuk krasiten gardhet
- Toka haraçin ta vjel, atëherë kur ne gji te merr.
- Uji ta nxjerr shpirtin, uji ta freskon xhanin.
- Kur kqyresh ne pasqyre te ujit, drojë te marrin qipujt.
- Qepet tavan, borxhi te rri sahan.
- Lulja e ka helmin, dhe erën e mirë.
- Hajrullah te shtëpia, lopë nëpër bija.
- Haja e tepërt nderë për nevojtore.
- Pa laps pa fletore, si eshka pa unur.
- Vëllait mos ia ve lakun, se dikur përthurësh vet ne te.
- Udhët qe t’i çelin fqinjësia, drojë se nuk t’i don shtëpia.