Në fotografinë në kornizë
Nëna ia lëmonte fytyrën djalit dëshmor
Një pikë loti e tradhtoi dhe i ra në qerpik
Fusha u vrenjtë në atë moment
Nëna e mallkoi atë pikë loti
Tha për dëshmorët nuk derdhet lot
Pranë lapidarit të dëshmorit
Blerimit i qeshej fytyra
Rrasat e varreve të dëshmorëve
Nisën të buzëqeshnin atë ditë
Zogjtë mbi rrasa varresh
Iu këndonin këngë trimave