Jetën po e kaloj
Si dallgët mbi det
Me valë të trazuara
Sikur të jetë tërmet
E valët s’më përkundin
Asnjëherë të qetë
Shpirti po më dhemb
S’e besoja shumë
Porsi veten time
Nuk e gjeta askund
Gjëmbat e zhgënjimit
Shumë larg po i hedh
Se plaga e zemrës
Dhembjet s’po i duron
Por ,kot po mundohem
Se nga ziliqarët
Nuk po shpetojmë dot
Buzëqeshja jote Erna
Më vjen me shkëlqim të Hënës
Dhe sytë e tu të bukur
Tash e shohin zotin
Në atë cep të qiellit
Në yll më je shndërru
E shpirti yt i bardhë
I qetë është duke pushu.