KTHEHU TEK I MADHI MALL.
Sa mëngjeze çojnë agimet
Më lule çelur plot bukuri
Sa herë të shikoj në ëndërra
Frymën mbaj tek ti të vi.
Zgjas duart se mos të kap .
Më rreh zemra në zbazësi
Ne ishim ndryshe nga të tjerët
Nuk e di si u zbe kjo dashuri.
Edhe se jemi pranë hënës .
..ashtu në hutim ….
Eja e dashur më gjëj shpirtin tim ,
Merr hënën në duart e tua
Të të bëjë dritë në udhëtim .
Sa keq që s’jemi pranë e pranë
Ashtu ç’purpurisur në gjoksin tim ,
Në sy shiheshim ,por gënjehej zemra
Se s’kishin të njëjtin shkëlqim .
Vargu im pa ty s’do jetë kaq i qetë
Kuptomë e dashur kur ulem e qaj
Dhe rënkimet e zemrës time
Mundohem ti shkruaj në letër pa faj..
Teksa ti ecën sytë të mbushur me lotë
Ndërsa unë rri e shkruaj emrin tënd ,
Asnjë mëngjes nuk është i heshtur pa ty
Ti e din sa shumë zemra më dhëmb.
Të kërkoi ty në rrënjët e pishës
Aty ku e filluam dashurinë me sy ,
Të kërkoi nëpër lule e lëndina
Aty ku kafenë pinim të dy .
Të kërkoi ku shëtisin në mal
Në një pyll lisash të tharë
Ku lamë dashurinë në një ditë
Aty ku dy zemrat u ndanë .
Në shkëlqimin e syve që mirja prej teje
Tani u tha zemra ime …
Eja e dashur bëji thirrje zemrës
Me dritën e diellit që ndez në agime.
Të dua për dritën që mu jep syve
Zgjati duart pa ndrojtje më përqafo
Krisje …shpirti im ka marë më beso …
Fjalët e ëmbëla zemrës time më trego .
Kthehu e dashur tek dashuria jonë e parë
Kthehu tek tryeza e mbushur me fjalë.
Hiqëm lotin nga syri im i ngrirë
Mos më le si zogu jashtë folesë i tharë .
