Rrugëto dhe njëherë brenda syve të mi ,
Që t’a kuptosh sa fort të dua ,
Aty ishte stacioni që prisja ty ,
Dhe një ylber shumëngjyrësh , nga zemra pikturuar !
Aty akoma ka gjurmë kurë hidhje të ëmblat shikime,
Dhe fjalët joshëse që më thoje pafund ,
Aty ku dikurë ndriçonin agimet ,
Dhe një mal dashurie , që asgjë se tund!
Bisedat mes nesh ishin veç me sy ,
Si një flakë e ndezur që nuk shuhej dot kurrë ,
Me shikimin e parë , ramë në dashuri ,
Por pa e kuptuar se me thërrime rëre ndërtuam urë !
Tani që u largove në drejtim të paditur ,
Duke lënë pas gjurmë në një shpirtë të tretur ,
Vitet i hodhe pas si një pasqyrë e krisur ,
Por ky ish veç një rrugëtim në ëndërr dhe asgjë tjetër !
