Fjala…
(fjalë,be,besë,letër)
Më parë lindi mendimi,
më pas erdhi fjala,
me shekuj pa njerëzimi,
ditë të zeza e të bardha.
Me fjalë u gëzuan,
shprehën mirësitë,
me fjalë nisën luftra,
thurën dhe tradhëtitë.
Me fjalë u betuan,
lidhën edhe besën,
me fjalë u miqësuan,
shijuan bashkëjetesën.
Me fjalë bënë be,
për ç’panë e nuk panë,
në be vunë dhe nderin,
fëmijë e vatanë.
Me fjalë nisën grindjet,
gjakmarrje, hasmëri,
me fjalë dhuruan faljen,
për dheun e brezin e ri.
Por iku koha e fjalës,
atë shpejt e mer era,
besa është e fortë,
si evlati,si ndera.
Se besa është e shenjtë,
për burrat e Shqypnis,
për besë e për nder,
jepnin jetën e fmis.
Por edhe besa humbi,
se humbi burrëria,
iku bashkë me fjalën,
ndryshoi historia.
E sot është shkresa,
me firmë e vulë,
besa apo fjala
s’njohin grua a burrë.
Fjalën e mer era,
besën e tret dheu,
mbetet firma e vula,
nga e ardhmja kthehu.
Ikën kohët e vjetra,
me ta dhe shumë virtyte,
sekush mendjen e vet,
të pyeta,s’më pyete.
Dikur jepnin fjalën,
me nder jepnin besën,
sot rroftë firma e vula,
si drita ruajmë shkresën.
