Kur ti kthehesh prapa
e sheh atë duke lozur
duke vrapuar në gjirin tënd
ata sy që shkëlqejnë
nga ajo lumturi
E tash ato këmbë shtrirë
në atë krevat të ftohtë
nuk ecin dot
Ajo dhimbje që ia zë frymën
e nuk e lë as të rrjedhin lotë
A thua nuk ka shpëtim
nga kjo jetê plot dhimbje
Gjeje pak kohë të lutem
për këtë krijesë tënden Perëndi
