PA PENDESË
Dua të vij në shtratin tënd
kur nata të bjerë gjithandej,
fshehtas botës të të kalamend,
me gjinjtë e mi të të ushqej
.
Të thithësh mjaltin në buzë,
të rrëmosh mbi qafën shtrirë,
të më ndezësh gacën shpuzë,
mbi trup të më biesh tapë i pirë.
Pastaj do iki natës prapë,
fshehtas, do humb përtej resë,
në shi qiellor të laj mëkatin,
por pa frikë, pa asnjë pendesë.
