Në krahët e tu,
shkrin errësira,
dhe terri bëhet blu,
çelin yj’ me mijëra.
Aq rrugë plot dritë,
më çel ti çdo agim,
vjen përnatë, përditë,
si rrahje shpirtit tim.
Me ty fle dhe zgjohem,
imazh i ëndrrës sime,
ku ndjenjat njësh bashkohen,
në muzgje e agime.
Më je ylber çdo stine,
shtatë drita kam në sy,
u bëre ëndrra ime,
Diell unë për ty.
