Kujtimet me shi
Pas xhamave rrëshqasin ,
në heshtje ca pika me shi.
Brenda qëndronim pa fjalë ,
po në heshtje unë dhe ty.
Me tinguj e leht pas xhamit,
shikoheshim veq në sy.
Me fjalë fliste vetëm heshtja,
më shumë se flisnim ne të dy
.
Disa qaste ashtu qëndruam,
heshtur krejt në meditim.
A shiu ishte i vetmi fajtor ,
A kishim ndonjë tjetër qëllim?
Kjo kohë e bukur me shi ,
nuk paguhej me asnjë çmim.
Nën tingullin e lehtë të shiut
e ndjem ashtu një përqafim
.
Me shiun përqafimin tonë ,
e mbajtëm si të shtrejt kujtim.
Sa her troket shiu mbi xham,
i ndjej pikat plot mallëngjim
.
E ndjej brenda atë ngrohtësi,
e ndjej fortë atë shtrëngim.
E kam si kujtim të zemrës ,
e ruaj thell në shpirtin tim .
