Ku janë varret e të pagjeturve ?
Kanë kalur 27 vite nga përfundimi i luftës , dhe ende mijëra familje shqiptare jetojnë me plagën më të
rëndë – mungesën e më të dashurve të tyre , të zhdukur pa gjurmë •
Çdo ditë për ta është pritje•
Çdo natë është ankth•
Një derë që nuk troket kurrë ••• një zë që nuk dëgjohet më •
Ende ka nëna që zgjohen çdo mëngjes me shpresë se
dera do të trokasë •
Ka baballarë që heshtin më
shumë se flasin , sepse fjala u është tharë në pritje•
Kur motra e vëllezër që janë rritur me një mungesë që nuk mbushet kurrë •
Të pagjeturit nuk janë statistika •
Janë bij , bija , prindër , vëllezër e mmotra•
Janë dhimbjae që nuk shuhet •
Dhe përballë kësaj dhimbjeje të madhe , lind një pytje e rëndë :
Çfarë po bën shteti ynë ?
Pse ka kaq shumë heshtje •
Pse mungon vullneti ?
Pse drejtësia për të zhdukurt është lënë në
harresë ?
Rasti i Ukshin Hotit është ndër më të dhimbshmit dhe më të njohurit •
Dihet dita kur u mor nga burgu •
Dihet se si doli ••• por nuk arriti kurrë në shtëpi •
Dhe sot pas 27 Vitesh – ende asnjë përgjigje !
A është kjo drejtësi ?
A është kjo përgjegjësi shtetërore ?
Familjarët nuk kërkojnë mëshirë – kërkojnë të vërtetën •
Kërkojnë eshtrat e më të dashurve të tyre•
Kërkojnë paqe për shpirtn•
Ndërkohë , institucionet tona duke se janë larg kësaj dhimbjejeje , të zëna me interesa të tjera , duk harruar se pa drejtësi nuk ka shtet të vërtetë •
Si shkrimtar dhe si qytetar , unë ngre zërin publikisht :
Deri kur do të vazhdojë kjo heshtje ?
Deri kur do të presin këto familje ?
Deri kur e vërteta do të
mbetet e varrosur ?
Kjo është një thirrje për ndërgjegje nes kanë •
Kjo është një kërkesë për drejtësi ,
kjo është një borxh ndaj historisë dhe ndaj popullit tonë •
Drejtësi për të
zhdukurit •
E vërteta nuk mund të fshihet përgjothmonë .
