Lumi i Bistricës rrjedh me këngën të lashta ,
përmes shkëmbinjve , livadheve dhe shpresave të mia .
Çdo valë e tij mban një copë zemere ,
një kujtim të gjallë , një fjalë amtaria •
Çfarë janë dritat e Stokholmit vezulluese ,
kundrejt pasqyrës së qetë të ujit të kaltër ?
Aty , dielli puth gurin me mall ,
e era flet me deget në gjuhën
time të parë •
Në Bistricë kam larë fëmijërinë , kam mësuar të dua pa fjalë , pa shkëlqim ,
se aty ku natyra flet vetë me shpirtin ,
çdo pamjec është më shumë se një takim .
Nese më jepnin çelësat e pallateve nordike , do i ktheja për një pik të ujit tim të pastër •
Lumi i Bistricës ka vlerë më shumë se bukuritë e Stokholmit me gjithë artin e jashtëm •
