Rrezet e para te diellit shendrisin mbi qytetin tim , te bukur , te lashte , me dete e histori
Ah ku gjen ne bote
me te bukur embelsi .
Ngrihesh ne mengjes
Nje kafe me pi
Por aty sa ulesh
Gjuha jone tingellon
Si kumbore mbi kraharor.
O njerez te bekuar
Nuk duhet kurre vendin
me e leshuar
Por ketu te perballemi me cdo sakrifice .
Mos me mbyll deren e me dale me ike .
Se po dole
veshtire shume eshte
Eshte me kthy
Se nderton ne dhe te huaj
Nje shtepi .
Por gjithmone o njeri
Do te jesh si varka ti
U mbyt sot e mbyt neser
Kurre nuk bjen shpirti rehat
Tuj mendu te ngrohtin shtrat .
Gjithe njerezia ane e mbane
Fort e duan kete vatane
Por kane ngel sorra ne dy hunj
Ketu me nejte .
A shpejte me u shkul.
Une them ketu ketu
Te gjithe sebashku ti veme barrierat
Qe ky eksod i papare
Mos ta le vendin duke qare .
Se qan nena ne prag te deres
I del ferra maje catise
Se kur nuk ka djale brenda
Si del zot kerkush shtepise .
Ne cdo rrjeshte une do ta shkruaj
Sa me shpejte shqiperi Etnike
Se kur jemi te gjithe bashke
Nuk na mposhte asnje lloj frike
