O vajza të Korçës, yje në natë,
Që ndriçoni rrugët me hapat tuaja,
Si melodi që e këndon era,
Në çdo gjest, në çdo shikim, një magji.
Buzëqeshja juaj është dielli i mëngjesit,
Në sytë tuaj, jeta ngjyroset me dritë,
Krenare si lule në livadhe të gjelbëra,
Dhe çdo fjalë që thoni, ëmbël tingëllon si këngë.
Korça ju ka falur bukurinë e natyrës,
Po ju, vajza të bukura, e shndërroni në art,
Në çdo hap, në çdo tingull të zemrës,
Korça do t’ju këndojë përjetësisht, si serenatë.
Për ju flasin legjendat, për ju do të këndojnë,
Të gjitha yjet mbi qiellin e Korçës,
Duke ndjekur hapat tuaj, që lënë gjurmë drite,
O vajza të Korçës, jeni magjia e këtij qyteti.
Mbi çdo shesh, mbi çdo kalldrëm,
Vajzat tuaja janë poezia që jeton,
Si serenatë që do të këndojë përjetësisht,
Në çdo zemër që ka dashuri për Korçën.
