Si gjurmë harruar e pa fshirë,
kam mbetur natën në breg,
Pak dritë kërkoj në errësirë,
Me qiririn malli që e djeg.
Flas vetëm me valën me shkumë.
Detit fjalë zemre për ty,
Që treten natën pa gjumë,
Me imazhin tënd në sy.
Si varkë e braktisur përkundem,
Shpirti nën të si një valë,
Pa ty, aspak nuk mundem,
Dhe fjalët më mbyten ngadalë.
Dua të puth dhe gjurmën tënde,
O valë e ngrohtë e kësaj zemre!
