Vajza dhe deti
Lëkundet varka
endet si pēlhure nē t’kaltrin det
Buzëqeshje e vajzës
Si vala vetë
Shaminë e bardhë
përkund ambël era
Shkuma ngjit te retë
Ngazëllimi i saj si anija me vela
Bregut ku guackat frymojnë andrra
puthen embël dielli e dallga!
Ku vala rrëzëllen me buzë në gaz
Vajza me shpirtin tallaz
Vajza me kordele
Ylber mbush me stërkala
E shtrydhi në atë guackën e kujtimit
Njelmëzoi si pulebardha
Në buzët e virgjëra në ato andrrat e bardha
……………………………………
Ditet e prillit
Njajo rreze dilli
N’cep t’vrrinit
Me I dhan bukuri
Shpirtit e synit
Njato lule t’cilme
Plot me hijeshi
Me I dhan natyrës
Jetë e gjallni
Npër ato livadhe
Mbush me lule e zogj
Aty më rri mendja
Shpirti seç mu dogj
Njajo kanga e amël e bylbylit
Ai shkëlqim I bukur
Asht I prillit
Çil kaq bukur plot me hijeshi
Ah ç’bukuri!
Tan njato pemë të gjelbërume
M’rrin në menje
Ato kroje t’pastra shoh me endje
Agimi më përkëdhel n’ajri
E me knaq gjithë kjo freski
Lulet e prillit
Nën rrez t’diellit
Burime t’kullume
Shpirtra te paqtume
