Na ndan e s‘na qanë
Qka deshiron zemra
Ndryshe mendon koka
Ndryshe flet shqiptari
Ndryshe flet europa
Ndryshe flet Tirana
Prishtina e Burreli
Kot mban shpres Shqiptari
Ndryshe flet Brukseli
Ndryshe flet Berlini
Londra dhe Parisi
Por kem Washingetonin
Flet si vlla nga fisi
Europa flet ndryshe
Veq me fjal premton
Na ka nda pjesë pjesë
Dhe na izolon
Jemi europjan
Jemi autokton
Zeri yne dëgjohet
Veq ne Washington
Hipokritët
Ditën me popullin
Natën me UDBash
Ju njoftëm qysh moti
Siq ju njohim tash
Soji që e ndrronë fytyren
Për një pjatë gullash
Ishit komunist
Ishit djajë të kuq
Sot si atdhetarë
Punët spo ju vejn huq
I ndërroni shpesh fytyrat
Sa kini ndryshuarë
Femijt në vende kyqe
Vet të rehabilituar
Dje për qejf të armikut
Vëllaun diferenconit
Për ngjyra kombëtare
Shkollimin na mohonit
I mbronit fantazmat
E proletariatin
Sot atdhetar silleni
Keni ndrruar surratin
Ato të bëmat e juaja
A thua i harruat
Si „armiq të mbrendshëm“
Djemët më të mirë dënuat
Nëse harro populli
S‘harron perendia
Mizorit e juaja
I shkruan historia
Punet tona
Tri shtepi jemi ne katun
Dhjet parti e mos me shum
Njiqin qefe ka shqiptari
Qef qdo kund
Me kan i pari
Ne fund rreshti
Bajraktari
Nuk ja lejmi fjalen te vjetrit
S shikojm vehten
Veq punt e tjetrit
Njerz me shkoll
Qe kan pak dije
Bejn pun bujku
Kryejn pun shpije
E ata qe jan servila
Ne krye vendit
Biznise vila
Disa flasin per besimin
Ca per krishtin
Islamizmin
Kemi lan anash arsimin
Shpres te vetme kem
Mergimin
Punve te thella
kem hy te mjert
Dojm Me msu
Qa te hajn tjert
Si te ushqehen
E si te pijn
Si te jen mir
Me perendin
Per shqiptar
Mir behet jeta
Kur qdo nji
Shikon pun te veta
Kur te tjeret respektojm
Historin kur e lexojmë
Kush ishim
Edhe nga vijm
Veq ateher do jemi ne
Do kem komb
Do kem atdhe
Natën mbrëm
Natën mbrëmë më erdhe
Diku atje pas lamës
Gërshetat pas shpinës
Këmbët si shishe të llëmbës
S‘më dukeshe si femer
Dukëshe Zanë mali
Epshi juaj më doxhi
Ashtu siq djegë zjarri
Fort më ledhatoje
Putheshim marrëzisht fare
Si në moshë rinije
Ne mënyrë tinxare
Dronim nga gjithë njerzit
Bëheshim të pa parë
Se do na përqeshnin
Do na bënin prrallë
Ju mos më gjykoni
Se nuk bëm mëkat
Kur gjumi më iku
Ajo s’ishte në shtrat
