Fëmija jetim
Një fëmijë e ndanë nga nëna Dhe e lanë t’ rritej jetim
Ai gjithnjë ëndërr e kishte
Nënës t’i futej në gji
Nga fqinjët ish i urryer
N’sofër t’tij
u patën ushqyer
Mirëpo fëmija s’e harroi
Nënën çdoherë e takoi
Këshilla mori prej saj
-S’ka kush, nënës që t’na ndaj
-Mes nesh s’do të ketë kufij
Kështu e këshilloi
nëna e tij,Shqipri!
………………………………….
Nuse pa vellon e bardhë
Pret nuse të bëhet
Me vellon e bardhë
Ku të shkojë, e shkreta nuse
Kur nuk din kur kthehet ai djalë
Ai djalë që pret nga kurbeti me ardhë
Po trimi qenka kthyer, në luftë paska hyrë
Me një batalion ushtri
E nusja asgje nuk po di
Po e pret me krushqi me ardhë, me marrë
Nuse me vellon e bardhë
Ashtu ka menduar, po i behet befasi
Nusja u nis me një batalion krushqi
Shkon, dhëndrrin ta takojë
Po afrohet “Ku je, ore trim?! A din
sa malli me ka marrë!
Të prita të vije ti”
Po ulet në gjunjë, po e ngrit flamurin
Po e shikon të shtrirë në arkivol burrin
“Oh, a kjo qenka befasi?!
Më the se do të vish të më marrish
Po nuk do të hidhrohem jo
Meqenëse paske rënë për liri
Të betohem në Perëndi
Besen që e lidhëm bashkë ne të dy
Do të qëndroj besnike deri në përjetësi
Derisa do të vij të shtrihem afër varrit ngjitur me ty!”
