Nana Hatixhe
Më 15 Prill 1999
pranvera u vra.
Në , nën Golesh,
ra Nana Hatixhe —
nënë pa armë,
grua me dinjitet.
Plumbi e mori trupin,
por jo emrin.
Gjaku i saj u bë kujtesë,
lot për liri.
Ne nuk harrojmë.
Sepse harresa
është vrasja e dytë.
Nana Hatixhe
N’prill ’99
pranvera
u vra.
n’Skifteraj.
n’Golesh.
Ra Nana Hatixhe!
Nënë pa armë.
Grua me dinjitet.
Shqiptare.
Plumbi mori trupin —
jo emrin!
Gjaku u bë kujtesë.
Lot që s’thahen.
Ne nuk harrojmë!
Sepse harresa…
është vrasja e dytë!
-II-
Më kujtohet si sot
Edhe pse u bënë shumë
Mbi 25 vjet, nga prilli ’99
N’atë fortunë reshje plumbash,
Ku vinin nga farkëtari e egër
Ku bënin patkoj kuajsh.
Që u hipnin ata që kaluronin
Fushave të blerta.
ku shkelnin lulëkuqe,
bari të njomë
lulebore që posa kishte dalë
nga dobora pranverore.
Ngadhenjyen korbat
Mbi pullazet që tymonin
ngrohtësi e frikë,
Djegën foletë e atyre zogjve
trashegimi nga të parët.
