Sytë e mi…
Të përfolur i kam sytë
E askurrë s’e mora vesh
Është mallkimë kjo përfolje
Apo thjesht’ është privilegj!..
Të përfolur i kam sytë…
Shëtitje brenda vetes…
Njeriu mund te hedh shikimin
Pertej njemije horizontesh
Por ç’ndodh, a thua me njeriun
Kur s’mund ta shohë majën e hundës…
Njeriu, jo, s’ eshte asgje tjeter
Perveçse kafshe me dy kembe
Dhe kur harron kete te vertete
Behet dhe djall me dy – pale dhembe…
Jete e marre
Ne nje dite me djell si kjo
Ne do te shetisnim e qeshenim bashkë
Tani si mund ti beje balle mungeses tende kur e di qe me pran nuk te kam
Cdo mbremje mbyllem dhe qaj cdo nate vdes nga pak per ty, se ti ishe dhe do mbetesh syshkruari im…
Engjëll nuk jam
Nuk jam as dreq
Kush e ka thënë
Ka folur drejtë…
Magjia ime
Ësht’ kaq e thjeshtë:
Ç’do e vërtetë
Gjendet në mes…
