BOTË ZHGËNJYESE
Më mbyti kjo botë me halle,
S’më mbeti në shpirt asnjë profet;
Veç xhindet më hedhin valle
Si qënie të reja, nga tjetër planet.
Pas çdo dite ëndrrat e reja
Si kllounë më vijnë, brithyer në skaj;
Grinden shenjtorët si njerëz pa ndjenja,
Si shenjti djall në ikonostas.
Zë arratiset nga shpirti mirësia,
Paraja zë vend, si më me vlerë,
Zbritën xhindët nga gjithësial
Shaluar si Zoti, mbi rrufetë.
Ç’daulle më ndjek në këtë funebër,
Brinjëthyer,shpirtbosh në këtë soltic?!!
Zhgënjimi, lugat m’a mbyti ëndrrën
Me metafora të reja, si zogu mitik.
S’E DIJA MËKAT
Mbi qerpik të shkrova kujtimin,
S’e dija që po bëja mëkat;
Ky rimel s’tu nda ndër vite,
Si puthje adoleshente, e pa fat.
Ëndrra rinore në lukthin e grykës,
Verem na mbeti fat i rinisë,
Jeta si mjeshtër i shpirtgrafikës
Mbi ne shënjon veç bardhë e zi.
Mbi çadër shpresash pika shiu
Në shpirt trokasin si ngahera.
Një nyje shprese lidha shpirtit,
Të mbaj zgjuar kujtime të tjera.
SE LINDA PRANË DETIT
Kur linda
Njelmësi e kripës
M’u bë pjesë e shpirtit,
Puthje dallgësh mora në fytyrë,
Qiell e detë në kipsin tim
Më mbeti në sy
Si i pari përshkrim.
Lundrova mes dashurive për detin,
Mora të përjetëshmen mirësi,
Duke kalëruar kreshtat e dallgëve
Velore m’u bë shpirti im.
Lundërtarë në hapsira blu,
Në martesat e ndezura qiell-detë
U mbyta në fundo
Në sytë e tu.
Që atëherë
Dashurinë e mas me kreshta dallgësh,
Se dhe dallgët kanë dufe dashurishë,
Ndaj si kamelie, me krahë pulëbardhe
Të ndjek Ty me dallgët në sy.
Ndaj në sytë e tu velore jam
Me timon të thyer lundroj kuturu;
Se dallgët e shpirtit lakmoj
Kur dalin kreshtashkumbë,
Me vrullin vuuuuu!…
Ç’MË ZGJOVE KUJTIMET
Ç’më zgjove me shkronjat e çatit.
Mitare m’u çfaqe me sytë përdhe,
Në shpirt më dogje si prushi zjarrit
Kur fshehur nën hi, i ndezur fle.
Ç’djall erdhi tek unë pas kaq vitesh
E librin e shpirtit zu të shfletojë?!…
Në zemër më solli lumë ngashërimesh
Në shtratin e tharë, të historisë Trojë.
I mblodha ato shkronja, talisman ti bëj,
Me mollëzat e gishtave i prek lehtë;
Ti si derizhabël më hijezon në qiell
Si një pushtim alien, i beftë.
UNË E TI
Unë jam drita e diellit
Ti je hija ime,
Ti je lulja e erëshme
E unë bleta,
Ti je reja e ngarkuar
E unë shiu i syve të mi.
KUJTIMI I SAJË
Ajo jeton në zemrën time
Si një cifël e xhamtë,
Gërvin në shpirt
Çdo minutë,
Çdo orë,
Çdo ditë.
