VDEKJA e VJESHTËS
Rrufetë
ndezën qirinjtë e harruar të shirave.
Mbi drurët e zhveshur
varësja e gjethes së fundit tringëllin
ndërsa e imja vetmi bredh
me gjunjët lagur nëpër mjegull.
Gëzimet e trishta si koncert i harruar
bregut të dhimbjes mbledhin amforat e thyera.
Më pas të iki dua
atje ku vjeshta u rrëzua
në lëmin e hënës
dhe u shua…
