Qëndron gjithkund.
Vallëzon me secilën prej stinëve,
puthet butësisht me vargun.
E ndiej në çdo syth të çelur.
E prek në çdo frymë tënden.
E marr në buzëqeshjen tuaj.
Lumturia ime.
Është ardhja e mëngjesit.
Një pikëz vese përmbi petale.
Dehur ëmbëlsisht dritës.
Si nje diamant shkëlqen,
në sy të gëzuar fëmijësh
dhe si lot malli në përqafime.
Lumturia ime është gjithkund,
aty , ku ka dashuri !
