Në heshtje flet një mall i pashuar
Si fllad i lehtë që prek një plagë
Në shpirtin tim ka zëra të harruar
Që zgjojnë kujtime në çdo ag
Kur zemra qesh, bota merr ngjyrë
Si ylber pas shiut që shfaqet papritur
Një prekje e ngrohtë, një fjalë e mirë
Mjafton të ndriçojë një shpirt të trishtuar
Por ka dhe net kur frika më zgjon
Si hije që endet në mendjen time
E megjithatë, çdo mëngjes më thërret:
“Ngrihu, jeto, edhe kjo do të ikë si hije.”
