Afshi i tokës
Thellë n’ shpirtin tim,
një dashuri e flaktë,
ka zënë rrënjë.
Në këtë vend, jeta ka lezet.
Askund, më shumë,
njeriu nuk është i lumtur.
Ky afsh i zjarrtë,
më ka prekur shpirtin ,
tim t’ndjeshëm.
Nga zemra nuk e ndaj dot,
këtë dashuri,ku është zhvilluar
s’pari jeta.
Aty ku është shpikur diçka…!
E kam shpirt , jetë , gjithçka…
E dua , si shpirtin !
E jap edhe jetën për të !
