Bisedë me poetët
Kërkoj një pëllumb të bukur, të bardhë
Mbase le të jetë dhe pëllumb postjer
t’i lidh në këmbë fjalën time me mall
qoftë në dimër apo qoftë në pranverë.
Dua ta dërgoj në shume vende të botës
Atje ku ka poetë të shumtë e të zgjuar
për pushimë të bukura ata t’i uroj
të jenë përherë të qetë e të lumturuar
Nuk dua për ta vetëm rrjetet të shumta sociale
po i dua në një sofër në një asmable
fjalët e tyre të jenë sa më të mira ilaçe që plagët shërojnë
që botën ta bëjnëmë të shenjtë.
Dua që fjala e poetëve të jetë barricade
të ketë kjo botë paqe e aspak luftë
të mos lëmë lotin e fëmijëve të dalë
të mos ketë spitale e microbe kurrë
Të mos ketë varfëri e dhimbje në tryeza
të mos i ndajmë nerëzit sipas racës dhe ngjyrës
të mos ketë armë bërthamore në beteja
por të ketë vetëm gëzim mes fytryrrave
Mblidhuni të gjithë të bëjmë diçka sot
Se nesër do jetë vonë, ah, sa vonë!
