NOSTALGJI per RRUGEN
Plot me gropa, e pa shtruar,
Rruga jone eshte sot,
Per cudi per t’dashuruar,
Eshte me e bukura rruge ne “bote.”
Asnjhere se heq nga mundja,
Ate rruge une per cudi,
Ka zene vend ne zemren time ,
Bota ka “tete” mrekulli…!
Gjithemone gropa rruga kishte,
Eshte skandal t’kalosh aty,
Edhe tank ne qoftese ishte,
Dicka do te kishte thy,
Ne ate rruge qe ish skandal,
Tash kalojme ne me makine,
Ndjenja rritet sa nje mal
E kujtojme gjithemone rinine.
Ne kaluam shume te qete,
Dhe nuk patem hic problem,
Zemra jone hidhej perpjete,
Rrihte fort si nje Zgalem.
E kujtojme me nostalgji,
Ate rruge t’bukur t’njohjes tone,
Sikur ne t’ishim te ri,
Prap n’ate rruge do te kalojme.
