TESPIHET E VERDHA
Me thane kopshtin
Mihe mirë ne lehe
Si qepët e lidhura ne vargje
Mbilli specat
Po ku mbeten
Tespihet e verdha
Se nata merr n’thua,to
Nuk di kush I mori
Për veç tradhetish
Qe po me grabit
Një grua.
NA DJEG
Nga një grua
Sot nxorra një tjetë grua
Qe dinte te përkulet
Gjer n’tokë
Dhe te shenjëterohet
Ne poete grua
Ne dalldinë e e paskajë
Na djeg’ rrufe e saj
