Shkruan profesor Zymer Mehani
Nga sakrifica e mësuesit martir Jashar Sh. Krasniqi, te rrugëtimi çlirimtar i vajzës së tij, Shqipes — një histori ku ditari dhe arma u bënë një për lirinë e Kosovës.
Ndërthurja e Intelektit me kryengritjen
Figura e Shqipe Krasniqit përfaqëson një nga paradigmat më komplekse të historisë sonë: ndërthurjen e edukimit me rezistencën e armatosur. Ajo nuk ishte thjesht një protagoniste e rrethanave, por një arkitekte e lirisë që operoi në dy frontet më jetike: në arsimimin e brezave nën okupim dhe në luftën për çlirim e integritetit territorial, si pjesëtare e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK).
- Trashëgimia e gjakut: Mësuesi martir Jashar Krasniqi
Për Shqipen, lufta nuk filloi në llogore, por në bankat e “shkollave-shtëpi” krah babait të saj, Jashar Krasniqit. Jashari nuk ishte vetëm prindi i saj; ai ishte mentori që i mësoi së bijës se gjuha dhe shkolla janë vija e parë e frontit. Si mësues që nuk u përul para diktatit, Jashar Krasniqi u bë martir i kësaj toke, duke lënë pas një amanet që Shqipja e barti mbi supe me dinjitet të pashoq. Puna e tyre e përbashkët në ato vite të errëta ishte një akt i pastër patriotik; çdo shkronjë e mësuar ishte një plumb kundër harresës. - Metamorfoza nga mësimdhënësja në çlirimtare
Pas rënies së babait dhe rëndimit të zgjedhës, Shqipja tanimë veç kishte bërë kalimin sublim nga klasa në radhët e UÇK-së. Portretizimi i saj si “Çlirimtare” bart një peshë të madhe sociologjike; ajo sfidoi konventat e kohës, duke treguar se dashuria për atdheun nuk njeh dallime gjinore. Ajo diti të artikulojë vuajtjen kolektive—poshtërimin e prindërve dhe lotët e fshehur të nënave—duke i kthyer ato në një motor mobilizimi për liri. - Zëri i kujtesës historike
Në rrëfimet e saj para mijëra pjesëmarrësve, Shqipja operon si një urë lidhëse mes dhimbjes së shkuar dhe lirisë së sotme. Ajo nuk tregon thjesht histori lufte, por analizon anatominë e shtypjes: frikën, kufizimet dhe padrejtësitë sistematike që përjetoi familja e saj dhe gjithë populli shqiptar. - Drita që nuk shuhet
Historia e familjes Krasniqi është dëshmia se liria e një populli brumoset në vatrat ku guximi është trashëgimi. Jashari, me ditarin e tij të martirizuar, mbolli farën e qëndresës, ndërsa Shqipja, me uniformën e çlirimtares, vulosi agimin e ri të Kosovës.
Ne përulemi para kujtimit të mësuesit që nuk u thye dhe ushtares që nuk u ndal. Ata na kujtojnë se çmimi i lirisë sonë është shkruar me sakrificën e prindërve tanë. Le të shërbejë rrugëtimi i tyre si udhërrëfyes: atdheu dashohet me vepra, mbrohet me sakrificë dhe lartësohet me dije.
Lavdi jetës dhe veprës së martirit Jashar Krasniqi dhe mirënjohje e përjetshme për bijën e tij, Shqipen – simbolin e pamposhtur të lirisë së Kosovës!
Zymer Mehani, Besianë, më 24 shkurt 2026
