Ja, tek shoh një bajame të porsaçelur; i afrohem.
Me kënaqësi, i marrë erë..
Më vjen keq, t’i këpus një degë.
Më duket sikur më lutet:
Mos më këput!
Unë, hijeshoj natyrën,
Të kënaqi syrin, shpirtin tuaj.
-E menduar, freskoj fytyrën pranë një degëze.
Jo! Aspak nuk kam frikë,
nga njerëzit me shumë fytyra…!
Mbrojta, është krenari ndaj vetes, është akt guximi…
Nuk dua, nuk lejoj; disa duar të lerosura, të lerosin duart e mia të pastra!
E pastër, u linda, u rrita, e pastër dua të vdes.
