Zemra e liqerit
Dirgjet shpesh liqeri – i kaltër
E pushon në mes të ditës,
Sipër tij buçet prej fundesh
Pasqyrim’i ti shëndritës.
Val’ e urtë – i shtrohet anës
Dal -nga -dal e fashe-fashe,
Që praj zallit të përbujshëm,
Nisen lundrat levorashe.
Po atje ku nisen lundrat
Sipër valëve paqtore,
Me rrëmbim të zemëruar,
Uji hap një gjeratore:
Hap me gjëmë llahtarije
Plagë – e hon në kraharuar
Ndaj largohen sërë-sërë,
Që prej zallit të shkretuar
