Si shiu përdhe pikonin sytë,
kur pushon vala përmbi një zall,
me aromë bjeshke puthja e dytë,
ndërsa të parën dielli e ka marrë.
Çfarë vjen e shkon, ecën si hije,
dhe si furtuna, më shemb të tërën,
ashtu si pluhur do të ringrihem,
në breg me rërë më dëgjon ti zemrën.
