Kohé, ku zemra ndihen bosh,
ka pak ,vleré e fisnikeri,
nése kété jeté, do e jetosh,
dhuro ,vetëm dashuri.
Interesi ka lulézuar,
nuk pyet kush as farefis,
se kjo jeté na ka mashtruar,
eshté paraja qé na prishé.
Egoizmi e pa dituria,
priné përpara s’hapin rrugé,
injoranca e xhelozia
jané béré bashké,hané me një lugé.
Asnjëherë mos e harroni,
se kjo jeté eshté e shkurté,
gjithnjë duhet të mendoni,
jemé né doré te tjera kujté.
Né dité té vdekjes do pendohemi,
pér çdo gjé qé kemi béré,
para zotit do gjykohemi,
do rrëfesh njé jeté té tére.
Jané dy rrugé ,qé janè té ndara,
njé né ferr, një né parajsé,
pér té keqén ,eshté e para,
në té dytën zoti, do na therrasé.
