Heshtja rrëshqet mbi rrugë të ftohta,
ftohtësia prek çdo hap që troket lehtë.
Lehtë tingëllon fryma në ajrin e rëndë,
rëndësia e ditës lind ngadalë dhe qetë.
Qetësia mbështjell hije që shtrihen ngadalë,
ngadalësia gjen dritën në çdo cep dhe valë.
Valë e butë shtrihet mbi fytyra të heshtura,
heshtja rrëfen ditë që zgjojnë shpirtra të thjeshta.
Thjeshtësia e mëngjesit shndërrohet në tingull,
tingulli rrjedh në çdo hap dhe në çdo trup.
Trupi ndjen paqen e ditës së zbehtë dhe të butë,
butësia fton zemrën të zgjohet e qetë, e heshtur.
