Miq, a e keni parë ndonjëherë një lumë që flet?
Jo vetëm me ujë që rrjedh, por me histori të lashta që mbajnë kujtime.
Kjo është Vjosa jonë, e egër dhe e lirë,
që nuk ndalon, që nuk pyet për rrugën, por vetëm rrjedh përpara.
Shikoni brigjet e saj,
degët që e përqafojnë, fushat që i japin aromë,
dhe ndjeni tingujt e saj të fshehtë:
çdo valë sjell legjenda të harruara,
çdo dallgë një këngë të natyrës që këndon për ne.
A e ndjeni?
Kur dielli takon ujin, krijon flakërime të artë,
dhe ne kuptojmë se Vjosa nuk është thjesht lumë.
Është histori, jetë, dhe një mesazh i qartë:
liria dhe guximi janë të pakapërcyeshme.
Miq, kujtoni: çdo rrjedhë ka zërin e saj,
dhe Vjosa na flet për guxim, për mbrojtje, për respekt ndaj natyrës.
Edhe kur rrjedh e qetë, brenda ka zemër që rreh fort,
dhe ajo na mëson të jemi të lirë dhe të fortë si vetë lumi.
Le të mos e harrojmë kurrë këtë mrekulli:
Vjosa jonë, që na mëson të duam, të respektojmë,
dhe të kujdesemi për çdo valë, për çdo brig.
Sepse një lumë i lirë nuk është vetëm ujë…
është histori që duhet mbajtur gjallë.
