Malli im
është një dritë që s’fiket në mbrëmje,
një fjalë që rri pezull në buzë,
pa guxuar të bëhet zë.
Është hapi yt që më ndjek
në rrugë të zbrazëta,
era që më sjell aromën
e ditëve që s’kthehen më.
Malli im
s’është veç dhimbje,
është një urë e padukshme,
mes zemrës sime dhe teje.
Sa herë bie nata,
ai zgjohet si yll i heshtur
dhe më mëson të pres,
pa u lodhur së dashuruari.
Sepse malli im
nuk është largësi,
është dashuri,
që s’di të shuhet.
