O sojnike si gjylja e topit.
Ç’ka po rendë pas çatij sokolit.
Ashtë i trandë e ashtë i çartë.
Për vorrë të babës t’ka hy në hakë.
As për pushkë as për dorëzan.
As sokol as për jaranë.
N.bafsh me lypë për trimëni.
Me kambë në hi .mshelë në shtatë dry.
T.shitet gacë e s.ashtë as u.( dru)
As n.fund odës s.di ku me vu.
Fort i hijeshëm por trullan.
As për burrë as për çoban.
N.të pastë kysmet për besë zana t.ka shitu
Iu thaftë shtati kush ta ka lëvdu.
Sokoleshë s.vritesh për gjak.
Vetit besa i ki hy në hak.
Jepi çikës unin e vet.
Zgedhe derë e domosllak.
Burrē azgan t.hanë plumb me dhambë.
Se ta venë bota ndër kambë.
Sokoleshat ata lindin nji herë në jetë.
Ata janë shqipe me retë.
Shkamb kala si shponē as plumbi.
Mos me ra çdo sisojë burrit.
Pasha zot e pasha jetën .
Ndër kamb paqanunve ki hupë veten.
Në malësitë tona u kanë adet.
Jepi cucës sojin e vet.
