Kur pikon loti
zemra lëndohet,
fytyra zbehet,
sa trishtim
për njeriun!
O, mos derdh lot
po kërkoje lumturinë
edhe pse pak lumturi ka,
qesh edhe kur s’të qeshet
mos e trazo zemrën!
Loti është i rëndë
si plumbi,
loti pikon në tokë,
e toka ujitet me të,
por i vjen shumë rëndë
edhe toka qan e rënkon
bashkë me lotin tënd.
Sa vështirë për njeriun
që i mungon buzëqeshja,
ka vetëm trishtim,
lot e vaj,
mallëngjim e vuajtje!
