Libri, në pamje të parë, është vetëm disa faqe të lidhura mes dy kapakëve. Por në të vërtetë, ai është një univers i tërë që pret të zbulohet. Çdo libër mban brenda vetes një botë të heshtur, e cila zgjohet vetëm atëherë kur lexuesi vendos ta hapë dhe t’i japë kohë, vëmendje dhe zemër.
Në libër fshihen përvoja jetësore, mendime të thella, ndjenja të pathëna dhe mësime që nuk mësohen dot askund tjetër. Aty ruhen kujtime, gabime, fitore dhe humbje, të cilat shndërrohen në dije për ata që lexojnë. Një libër i mirë nuk të tregon vetëm një histori, por të mëson si të shohësh jetën me sy më të hapur.
Në faqet e librave fshihen përgjigje për pyetje që ndoshta ende nuk i kemi bërë. Aty gjejmë guxim për të vazhduar, qetësi kur jemi të lodhur dhe shpresë kur gjithçka duket e errët. Libri është shoqërues në vetmi dhe udhërrëfyes në rrugëtimin e dijes.
Leximi nuk është humbje kohe, por investim në veten tonë. Çdo libër i lexuar e pasuron mendjen, e rrit fjalorin, e thellon mendimin kritik dhe e forcon shpirtin. Një popull që lexon është një popull që mendon, që pyet dhe që ecën përpara me vetëdije.
Në librat për fëmijë fshihet fara e së ardhmes. Aty lind dashuria për dijen, imagjinata dhe vlera e punës. Në librat letrarë fshihet ndjeshmëria njerëzore. Në librat historikë jeton e kaluara që na mëson si të mos e përsërisim gabimin. Në librat folklorikë ruhen rrënjët tona, fjala e urtë dhe identiteti kombëtar.
Libri nuk të detyron, nuk të gjykon dhe nuk të imponon. Ai të fton. Të fton të mendosh, të ndiesh, të reflektosh dhe të rritesh. Çdo lexues gjen në libër diçka nga vetja dhe lë brenda tij diçka nga shpirti i vet.
Prandaj, sa herë që ke mundësi, zgjidh librin. Hap një faqe, pastaj një tjetër, dhe do ta kuptosh se leximi nuk është vetëm zakon, por mënyrë jetese. Sepse në libër fshihet dija, shpresa, përvoja dhe forca për ta bërë njeriun më të mirë.
