Nuk jetonim, ne gjendje komode,,
po me aqe, sa kishim mundesi,,
Nuk e di, pse s’na shkonte ne mendje
te ishim te babzitur, per pasuri,,
E shijonim kenaqesin c’do dite,,
luanim se bashku, me shume dashuri,,
Tregonim barsaleta, e fillonin shakate,
ne shoqerin tone, te lire e ne miqesi,
,
Si nuk na shkonte, mendja per keq,,
gjithecka qe desheronim, ishte loja jone,,,
Sot te vegjel, shejtan, a dreqe,,,
vetem mendja, per keqe u shkone,,
Sa pran, ne brendesi i futeshim natyres,
qellonte te ziheshim, po nuk mbanim meri,,
Zemerimi jon, zgjaste shume pak,,
pastaj, vazhdonte loja perseri,,
Ishim te cilter, ne shpirt te pafaje,,
Me zemer te paster, e te dashuruar,,
Vajza e djem, ne lojen ton te pandare,,
nuk njihnim xhelozin, e urrejtjen e terbuar,,
Sot makina e gardhe, ngado ku kalojme,,
shume pake vende ka, per tu argetuar,,
Ato fusha, qe dikur luanim, na mungojne,,
na mungon ajo kohe e bukur, e gezuar,,
