Shkruan Ruzhdi Gashi
Jeta na vendos përballë shumë lloje njerëzish – disa që na sjellin gëzim, të tjerë që na mësojnë mësime, dhe disa që na zhgënjejnë thellë. Ndër më të dhimbshmit janë ata që, në momentet e zemërimit apo zhgënjimit, tregojnë fytyrën e tyre të vërtetë dhe bëhen armik në një mënyrë që shkatërron çdo besim të ndërtuar. Ky lloj njeriu nuk është thjesht i padrejtë; është i keq, sepse tradhton gjithçka që marrëdhënia kishte ndërtuar – respektin, besimin dhe sinqeritetin.
Njeriu që, në momentin e parë të hidherimit, mohon vlerën tënde, tregon dobësinë e karakterit të tij. Mohimi i vlerës së dikujt është një akt egoist dhe i verbër, që pasqyron më shumë mangësitë e tij sesa të tuat. Një mik i mirë, një familjar i dashur ose një partner i ndershëm nuk e harron vlerën e një personi për shkak të një keqkuptimi apo një konflikti. Një person që të njeh në thellësi dhe të respekton për atë që je nuk do të lejojë që zemërimi të shkatërrojë perceptimin e tij për ty. Mohimi i vlerës së tjetrit është, në fakt, mohimi i vetes dhe i marrëdhënies që dikur ka ekzistuar.
Më tej, përhapja e sekreteve është një akt i shëmtuar dhe një formë e tradhtisë së thellë. Sekretet ndahen me ata që ne i besojmë, ata që i shohim si të denjë për të mbajtur barrën e ndjenjave tona më intime. Të përhapësh këto sekrete gjatë një konflikti nuk është vetëm një shkelje e besimit, por edhe një përpjekje e qëllimshme për të na dëmtuar dhe për të na ulur në sytë e të tjerëve. Një njeri i ndershëm nuk e përdor kurrë atë që i është besuar si një armë për të lënduar tjetrin.
Por akti më i keq nga të gjithë është shpifja – krijimi dhe përhapja e gënjeshtrave për të të diskredituar dhe dëmtuar figurën tënde. Shpifja është një akt që jo vetëm që tregon mungesë integriteti, por edhe një qëllim të qëllimshëm për të shkatërruar. Njerëzit që shpifin tregojnë një ligësi të thellë dhe një mungesë të plotë të respektit për të vërtetën. Ata nuk mendojnë për dëmin që mund të shkaktojnë, për dhimbjen që sjellin, apo për besimin që thyejnë.
Një marrëdhënie e vërtetë bazohet në respekt dhe mirëkuptim, edhe në kohët e vështira. Një konflikt, qoftë ai sa i madh, nuk duhet të jetë një arsye për të shkatërruar atë që është ndërtuar me mund dhe përkushtim. Njerëzit e mirë, edhe kur janë të zemëruar apo të lënduar, nuk harrojnë vlerën e personit përballë tyre. Ata mund të tërhiqen, të marrin kohë për të reflektuar, apo edhe të largohen, por kurrë nuk bëhen vegla të ligësisë apo shpifjes.
Nga ana tjetër, njerëzit që përdorin zemërimin si një justifikim për të tradhtuar, përhapur sekrete apo shpifur, nuk kanë vend në jetën tonë. Të tillë njerëz na kujtojnë rëndësinë e kujdesit në ndërtimin e marrëdhënieve dhe zgjedhjen e atyre që lejojmë të afrohen me ne. Një marrëdhënie e mirë bazohet në besim dhe mirësi, dhe kur këto mungojnë, është më mirë të largohemi se sa të qëndrojmë në një rreth të rrezikshëm për veten tonë.
Përfundimisht, një njeri që mohon vlerën tënde, përhap sekretet e tua dhe shpif për ty, nuk është vetëm armik i marrëdhënies që dikur ekzistonte, por edhe armik i vetvetes. Ai humbet respektin dhe dinjitetin që çdo person duhet të ketë, dhe përfundon duke u larguar gjithnjë e më shumë nga të qenit një njeri me vlera. Ne, nga ana tjetër, duhet të mësojmë të mbrohemi nga këta njerëz dhe të ruajmë integritetin tonë, pa u ulur në nivelin e tyre. Sepse në fund, dinjiteti dhe e vërteta janë ato që mbeten.
