PËRTEJ HESHTJES
(. Besa Halimi-Zagragja)
Vetëm një here në vit
Mbetet e njëjtë
Dita me natën
Asnjë ditë nuk u përsërit
Edhe pse bie shi mallëngjimi
Atje tek Lugina e gjyshit plak
Çdo gjë e ëmbël me fluturimin e Mjellmës.
Gjasonte në t’y Besa
Beso se po !
Derisa hapin e parë
Hodhe matan pragut
Dritarja e fëmijëve
Mbeti e hapur
Ende pa rënë terri mirë
Edhe pse nuk kishte kthim
Jetës dhe vdekjes nuk i dihet kurrë
Numrat e fatit sillen rreth e rrotull
Nëpër kohë’
Ndërsa Koha
Ështé veç një matematikPËRTEJ HESHTJES
(. Besa Halimi-Zagragja)
Vetëm një here në vit
Mbetet e njëjtë
Dita me natën
Asnjë ditë nuk u përsërit
Edhe pse bie shi mallëngjimi
Atje tek Lugina e gjyshit
E koklavitun mbështjellun me
Pëlhuren
E bardhë!
Merr ate që jep
Jep ate që merr dhe bekon
Pa i mbyllun sytë mirë
Nga krokëllimat e zogjëve.
Asnjë vdekje përtej heshtjes
Nuk e ekspozonte
Fundin e jetës
Gjerë ku të shpien e nesërmja
Teksa. Besa
Me gishtin tregues
Prekte qiellin
Afër hënës blu
Dhe lidhte marrëveshje
Me Universin!
Poezi nga Zana Pira
