..Do doja që të kisha gjetur më shpejt, që të kisha dashur më gjatë.
E di që rruga me kthesa e dëmtuar që udhëtove për të më gjetur nuk ishte e lehtë dhe shpesh herë mendove se do të të thyente.
E di që unë nuk mund të largoj dhimbjen e së shkuarës dhe lëndimin e dhimbjeve të zemrës që dikur i njihje, por mund të të premtoj se ato ditë kanë kaluar.
Ka raste kur zjarri i pasionit tonë më konsumon…
Dhe më mirë të digjem i gjallë nga flakët e dashurisë tënde sesa të iki i ftohtë dhe pa dashuri nga kjo jetë.
Kur shoh në sytë e tu, shoh dhimbjen, ndjej pikëllimin për lotët kur dikur qaje..
Shpirti im do ta gjejë gjithmonë tëndin në atë vend ku ne mund të jemi të lirë..
Aty është Porta e dashurisë sonë ku botën e lëmë pas,
Ku mund t’i hedhim mënjanë kujdesin tonë, nëse vetëm për një moment, dhe thjesht të jemi bashkë.
Të egër, të dashuruar dhe të lirë.
Ndërsa përqafimin tim dhe realitetet e ditës së sotme të larë, dije se gjithmonë do të jesh i sigurtë këtu në krahët e mi, në zemrën time.
Në këtë vend, nuk ka rëndësi kush apo çfarë jemi, vetëm dashuria që kemi dhe pasioni që ndajmë.
Por nuk ka rëndësi kush na lëndoi apo pse humbëm rrugën, vetëm se gjetëm veten dhe njëri-tjetrin kundër të gjitha këtyre pengesave.
Dashuria e vërtetë gjithmonë do ta gjejmë në një mënyrë.
Merre dorën time, dashuria ime dhe le të shkojmë në ato vende magjike ku mund të humbasim veten në dashurinë tonë.
Nëse vetëm për një moment, le të rrëshqasë bota ndërsa ne rindezim zjarrin e pasionit tonë çdo ditë.
Asnjë gjykim, pritje apo frikë…
….Vetëm dy zemra që gjetën dashuri të pamundura tek njëra-tjetra.
Në mes të një jete të zakonshme, ti më dhurove një përrallë magjepëse….
Shënim: Çdo ngjarje apo përshkim i ngjajshëm është krejt i rastësishëm..
