Poezi nga Ana Mata

Aty ku fjala hesht
Fjalet i merr era,futurojne ne hapesire,
kushdo mund te thote:”Te dua shpirt i mire”,
por mos u genje nga zeri qe kendon,
besoji vetem dores qe fort te shtrengon.
Mjaft me premtime qe ngjajne si stoli,
se fjalen e bukur e thote cdo njeri,
dashuria e vertete nuk ben shume zhurme,
ajo te vepra,le te thellen gjurme.
Mos degjo ate qe boten ta premton,
por ate qe cdo dite me ty e nderton,
se fjala eshte lule qe cel edhe shkon,
kurse dashuria te vepra jeton.