Të njëjtin muaj, të njëjtin vit erdhën në jetë
Yje farfuritës të Petrovës, në relievin dardan
Njëri çifteli tjetri sharki, këngë e Prometeut.
Binomi më i mirë në hartën e Atdheut.
Zëri i lirisë kur lëshoi kushtrimin
Fadili hoxhë, xhamisë i dha lamtumirën.
Kadria la librat, mësonjoret e universitetit
Me UÇK u nisën bardhësive të Universit.
U nisën me bekimin e madh të Zotit
Me uratën e nënave heroina, Nexhmie, Naile.
Pllajave të Drenicës, Rancës, Jezercit,….
Atdheut t’ia shkruanin më të bukurat himne.
Neonë në fanar në qerpikët e natzezës
Pashtrikut marshuat n’dimrin e acartë ’98.
Me armët n’shpinë me Kapuçin, roje dritë.
Me nga një cope atdheu, n’ zemra, në shpirt.
Flakadanë të ri, Fadil-Kadri,binomi i Pashtrikut
Nuk pandehnit se zjarrit shpesh i fryn era
Se rrugët përballë bishave janë të pabesa
Veç sinqeritet e bardhësi ishit si bora,si vesa.
Oret e zemrës atë ditë dhjetori u ngrinë
Edhe hyjnitë u zymtuan, thonë atë mëngjes
Ju në kujtesën e kombit po hynit si korife.
Varret lavdinë s’ua zunë, n’ Polac e n’ Shtime.
