Botë e Dëshpëruar
Ku po shkojmë as vetë se dimë,
Kjo botë mizore asgjë s’reflekton,
Na mbyti e të pa jetë jetojmë,
Mes mënxyrës,sëmundjeve , ekonomi përtok
.
Ku vajti qetsia mes kombeve bashkë ,
Njerzia është kthyer në përbindësha,
Leku i prishi tamaqar’i bēri,
Janë transformuar në gjakpirsa.
Kjo botē e trubullt me njerës të marrë,
Të shfrytëzojne të rrjepin si feudalë,
Jeta e tjetrit s’vlen asnjë groshë ,
Të mbysin e shqelimin në fytë ta vënë.
E botë jarane përdridhes si do,
I ligu bulevardin e mbizotëron,
I miri,i zgjuari askush s’ja di vlerat,
Kokë boshit, injorantit i jepen gradat.
E tillë qenka shkruajtur të rrotullohet.
Kjo botë me halle që ne e mbollëm,
Në vend të luleve e margaritarve,
Mllefi,smira mbiu në shpirtat tanë.
