Pezull rri në qiell pa ndjenja,
plumbin vallë a mund ta ndiej,
gjysmë vdekur që të desha,
gjysmë ngjallur të të ndjej!
Para seç m’u shfaqe shtangur,
shtangur mbeta e nuk ndjeva,
a ish’vallë një ndjenjë e flakur,
apo ish një flakë me ndjenja?
Nuk më lodhi mua jeta,
më lodhi veç kjo pezullia,
nuk e di në ç’flatra mbeta,
që pezull mbeti kjo ndjesia!
Loti rridhte e lundronte,
në rrjedha që s’ju dihet noti,
e ti me lotin që s’mbaronte,
ujisje lisa konfuzjoni!
