CINIKËT
Në vetull të kohës
Sytë e ditëve shohin
Cinikët
Ndërsa ,
Buzët e mavijosura
Të dhembjes
Nēn kërcëllitjen e dhēmbēve
Të shpirtit
Thahen eshkë
E përtypen fort
Nga të
Të thënat
E të pathënat e netëve
Që bërtasin nën zë
Ejjjj..
Cinikët s’kanë fytyrë
