Pafundësi
Në bregdetin e lotëve
Ti mbytesh çdo natë
në një ëndërr me mua
Herë më vjen si dallgë
e më mpak frymën
e herë më largohesh
si pulēbardhë
Herë endesh mes sirenash
në breg
më puth me lot
e pastaj
faqet mi fshin me erë
tek largogesh përmallshëm
tek futesh e qan me valën
Fle si brengë e vjetër
kacavjerrë
merimangë kujtimesh
resh
E pret të turfuĺlosh
rrebeshesh
të trëmbësh mallin
Në bregun e lotëve
dy sy e pine detin
e shëmbin kala rëre
për të parë
pafundësinë tënde
