PËRMBUSHJE
Hëna e plotë
E drerit të kuq
Më drejton të jem
E përmbushur
Harpoj sytë
Drejt qiejsh,
Ku fushave të diellta
Ndrij
Në vetëdijen time,
Pretendoj
Të jem vetja
Mbi çdo qëllim
Të mos e humb
Krenarinë e të qenurit unë
Për asnjë arsy
Dhe fëmijën
Brënda vetes
Tē mos e tres
Në kosh të pavërtetash
Ku kalbësitë
Presin riciklimet nga të tjerë
Unë gaboj,e rritem
Sepse guxoj
Me veten
Ngrihem mbi vetet
Për t’u ndier
Më pas e lirë
